عاشق نوشتن و نویسندگی ...

اشتراک گذاری
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email

ثبت و انتقال مطلب به روش پریمیتیو

اولین تلاش انسان برای ثبت و انتقال مطلب و اخبار مختلف، نقاشی‌هایی بوده است که بر دیوار غارها ترسیم کرده است و با نام هنر پریمیتیو یا هنر بدوی در تاریخ هنر شناخته می‌شود. به اعتقاد گمریبج نویسنده کتاب” تاریخ هنر” علت این نامگذاری به هنر انسان‌های نخستین این نیست که آنها ساده‌تر از انسان‌های معاصر هستند، بلکه به علت کاربردی بودن این نقوش است.
نقاشی‌های بجا مانده از هنر پریمیتیو تقریباً مربوط به سی هزار سال پیش می‌شوند. و یکی از بهترین نمونه‌های این سبک در غار لاسکو در فرانسه یافت می‌شود.
موضوع اغلب این نقاشی‌ها حیوانات هستند. حیواناتی که تهدید همیشگی برای زندگی انسان‌ها بودند و در عین حال وسیله امرار معاش آنها نیز محسوب می‌شدند. نقاشی‌های پریمیتیو دارای کیفیتی واقع گرایانه هستند و از طرفی رد پرتاب نیزه و سنگ به سمت ایشان کاملاً مشهود است. لذا حدس زده می‌شود انسان نخستین به وسیله این نقاشی‌ها مطالبی را به شکارچیان بی تجربه آموزش می‌داده است. نکته‌ای که در تایید این موضوع می‌توان افزود این است که بر روی تصاویر منقوش بر روی دیواره غارها علائمی شبیه به پیکان وجود دارد که نقاط حساس بدن جانور را نشان می‌دهد.
و از طرف دیگر از آنجایی که این نقاشی‌ها اغلب در دل غارها و در محیطی مخفی کار و حالت روایی داشته، پس این نقاشی‌ها گاه جنبه مذهبی و آیینی نیز به خود می‌گرفتند. مثلاً شاید روی دیوار غار تعداد گاو میش‌ها را زیاد ترسیم می‌کردند به این باور که در دنیای واقعی خارج از غار نیز چنین شود و غذا فراوان یافت شود.
نقاشی‌های پریمیتیو یا بدوی از لحاظ سبک، ماهرانه نیستند. سادگی شکل‌ها، تخت بودن تصاویر و فقدان سایه روشن یا بعد سوم، کیفیتی کودکانه به این تصاویر می‌بخشد. در نقاشی های کودکان و نیز نقاشی‌هایی به سبک پریمیتیو از بسیاری از جزئیات صرف نظر شده است در عوض از انواع مختلف عناصر و اشکال بصری استفاده شده تا یک پیام کلی را به بیننده القا نماید. در این شیوه، مهمترین خصیصه موضوع انتخاب شده و به طرزی اغراق آمیز ترسیم می‌گردد؛ در نتیجه دریافت موضوع برای بیننده سریع تر و با سهولت بیشتری صورت می‌پذیرد.
در حالی که اغلب نقاشانِ نخستین از شیوه واقع‌گرایانه برای بیان اهدافشان استفاده می‌نمودند که برای همه قابل فهم بود؛ اشخاص دیگری نیز بودند که به خلق آثار انتزاعی می‌پرداختند. اوج فرم های انتزاعی سبک پریمیتیو را می‌توان در ساخت توتم‌ها مشاهده نمود. توتم‌ها فرم‌های ساده شده طبیعت بودند که به صورت سمبل‌هایی همه فهم ساخته می‌شدند. برتری شیوه انتزاعی به واقع گرایی در کاربرد آسان آن بود.
سمبل‌ها را هر کس می‌توانست به سادگی ترسیم کند و در نتیجه زبانی برای برقراری ارتباط به شمار می‌رفت. به بیان دیگر شیوه انتزاعی هنر پریمیتیو آغازگر ابداع حروف و نگارش است.
توتم‌ها اجسامی نمادین هستند که در اقوام بومی بیشتر قاره‌ها کاربردهای آیینی دارند. توتم معمولاً به عنوان یادمانی از نیاکان یک ایل یا طایفه عمل می‌کند و افراد طایفه توتم را دارای نیرویی برای حمایت و حفاظت از طایفه می‌دانند.

به طور کل از هنر انسان نخستین هنر قبایل آفریقایی هنر قبایل آمریکای لاتین به علاوه هنر سرخپوستان و قوم اینکاها همگی در زیر مجموعه هنر بدوی یا پریمیتیو تقسیم بندی می‌شود که هر کدام از موارد نام برده شده به بخش‌های گوناگوی قابل تقسیم است.
با آن‌که معمولاً هنر پریمیتیو را هنری خام و برآمده از ناخودآگاه هنرمند می‌دانند ولی دونیس. ا دانیس در کتاب مبادی سواد بصری از این هنر به عنوان هنری ناب و قابل تامل نام برده است. سادگی، پرتحرک بودن، رنگ‌های درخشان، خطوط کمانی و کمپوزسیون‌های دقیق از فنون سبک بدوی است که در اندیشه جستجوگر انسان‌های نخستین پرورش یافت و میراث ماندگار بشر معاصر گشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط