عاشق نوشتن و نویسندگی ...

اصول نویسندگی از والتر بنیامین

۱. هرکسی پیش از آغاز نوشتن به صورت حرفه‌ای می‌بایست یک خصلت ناپسند را در خود بکشد. و آن هم تعصب و جزمیت روی متنی ست که نوشته‌اید. البته این شرط تنها برای کسانی ست که می‌خواهند پیشرفت کنند و یک نویسنده حرفه‌ای بشوند.

۲. بحث در مورد نوشته‌های شما بدون آگاهی از مطالعات و ذهنیات شما غیر ممکن است. بنابراین مراقب باشید که چه آشغالی را به خورد مغزتان می‌دهید. برخی از متن‌ها شما را به بیراهه می‌برند و تمایل روبه رشد شما را عقیم می‌سازند. نگذارید موتور محرکه ذهن‌تان تحت هیچ شرایطی خاموش شود. برای آن سوخت مناسب تهیه کنید. سوخت مناسب و با کیفیت

۳. از نوشته اتفاقی و اللا بختکی خودداری کنید. می‌دانم ممکن است بگویید که شما در شرایطی خارج از زمان همیشگی احساس یا فرصت نوشتن پیدا می‌کنید. ولی خروجی این قبیل نوشتجات احتمالاً برای شاعران مناسب است. چراکه نویسندگان باید با برنامه و هدفمند بنویسند. هر روز با یک برنامه مشخص پای میزکار خود بنشینند و با جدیت شروع به نوشتن کنند. این شغل آنهاست.

۴. اجازه ندهید اقتضائات و شرایط زندگی روزمره برنامه شما برای نوشتن را به هم بریزد.

۵. از ورود هیچ فکر و ایده ناشناسی به ذهن خود جلوگیری نکنید. حتی اگر برای شما خط قرمز باشد. شما باید توان روحی تصور کردن – و قرار دادن خود – در بدترین شرایط را داشته باشد. این شرایط بد می‌تواند هر چیزی باشد. از خیانت معشوقه یا همسرتان گرفته تا اسارت در چنگال یک دیکتاتوری

۶. قلم‌تان را برای مواقع الهام بخش و یافتن ایده همراه خود داشته باشید تا اگر ایده ای به ذهن‌تان خطور کرد آن را موقتاً درجایی ثبت کنید. نباید فراموش کنید که صحبت کردن در مورد یک ایده با نوشتن آن بسیار متفاوت است. شما با سخن گفتن می‌توانید ایده خود را فتح کنید اما با نوشتن می‌توانید آن ایده را به مسیری که می‌خواهید هدایت کنید.

۷. هیچ‌وقت هیچ‌وقت نوشتن را بخاطر نداشتن ایده متوقف نکنید. نویسنده ایده ال از نظر من کسی ست که نوشتن را تنها برای رفع احتیاجات و امروز روزمره قطع می‌کند و در سایر مواقع دغدغه‌ای جز نوشتن ندارد.

۸. برخلاف شاعران نویسندگان برای پرکردن خلا ناشی از آنچه الهامات ناخودآگاه خوانده می‌شود احتیاج به نوعی از شهود و مفاهمه در بیداری دارند. باید این کار را با داشتن نگره هایی بدیع نسبت به زندگی بیاموزید

۹.  Nulla dies sine linea روزی بدون نوشتن نمی‌گذرد. البته برای تنبل‌ها و آدم‌های گرفتار ممکن است این روز تبدیل به هفته شود. اما شما سعی کنید هر روز بنویسید.

۱۰. خیال نکنید کاری که شما نوشتید در نهایت کمال است حتی اگر صبح تا شب برای آن وقت گذاشته باشید.

۱۱. به مراحل سه گانه ایده-شیوه-نگارش دقت کنید. طی کردن این مراحل تنها برای مهارت شما در تقلید و کپی کاری ماهرانه از روی دست دیگران مفید است. چون اصرار بر داشتن ایده منبع الهام شما را کور می‌کند. تلاش برای داشتن سبک قریحه شما را کور می‌کند و نوشتن بدین شکل بهاییست که شما باید بابت نابودی خود و استعدادتان بپردازید. از من می‌شنوید اینکار را نکنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط