عاشق نوشتن و نویسندگی ...

حس چشایی و بویایی در نوشتن

تا به امروزه به تیکۀ کلام معروف شاهین کلانتری فکر کردید. «قیمه‌ها را بریزید تو ماست‌ها»
همین جمله‌ معروف شاهین انگیزه‌ای شد برای نوشتن.
شاید در دید اول، جمله و تکیۀکلام شاهین یک شوخی بیش باشد ولی وقتی گام اول نوشتن را بر‌می‌داریم تازه متوجه می‌شویم برای نوشتن داستان باید مهارت چشایی و بویایی خودمان را پرورش بدهیم.
« خط اتوی کت و شلوارش، هندوانه را به دو نصف می‌کرد. دست‌هایش روی میز، جلوی سینه‌اش قلاب کرده بود. و عقربه ساعتش با تابش آفتاب می‌درخشید. گره عمیقی بین دو ابرویش بافته بود. دقیق و بدون هیچ‌کلامی به صحبت‌های آقای احمدی گوش می‌کرد. رضا در گوشۀ دفترچه یادداشتش با رنگ قرمز نوشت. نچسب»
متن بالا نمونه‌ای از حس انسان‌هاست.

نچسب بودن شخصیت
برای نوشتن یک داستان، لازم است ما حس شخصیت داستان را به خواننده منتقل کنیم. حتی طعم و بو شخصیت داستان را، درست مثل طعم قیمه در ماست.
اگر شخص مورد نظر ما نچسب باشد این احتمال وجود دارد فضای که کنار او نشستیم، دلگیر باشد. حتی اگر آن شخص از عطری گرم و دلچسب هم استفاده کرده باشد، بوی که ما از او استشمام می‌کنیم دلخوش و شیرین هم نباشد.
نکته مهمی که در داستان‌نویسی مورد اهمیت است انتقال جزء‌ به جزء حس‌مان به خواننده می‌باشد. نه توصیف نکته به نکته شخصیت داستان.
در داستان کلاسیک نویسنده شروع می‌کرد از موی سر آدم و مخاطب را می‌برد؛ آب و اجدادی آن شخص را توضیح می‌دهد. اما امروز مردم حوصله این همه زیاده‌گویی و توصیف را ندارند و فقط می‌خواهند یک حسی آشنا و به‌یاد ماندنی از شخصیت‌های اصلی داستان را داشته باشند. و زودتر به موضوع اصلی پرداخت شود.
یک نویسنده باید با تمرین و تکرار، توانایی این را کسب کند که بوی شخصیت داستان خود را حس کند، و فضای که مخصوص اوست را بازسازی کند. این امکان پیش می‌آید که ما در مورد شخصیت‌های داستانی خود ده صفحه بنویسیم ولی حتماً دقت کنید که کدام نکته مهم، حسی جدید و تاثیر به‌یادماندنی به خواننده می‌گذارد.

تمرینی زیبا و خاص برای نوشتن
قیمه‌ها را در ماست امتحان کنید و طعم خاص آن را بنویسید.
طعم بستی را با فلفل تند یا پیاز
قهوه با بیسکویت شور

وقتی وارد مکانی می‌شوید بوی که حس می‌کنید را یادداشت کنید

بوی پیاز، بوی سیر، بوی چای، بوی عرق زیر بغل راننده تاکسی، بوی دهان سبزی فروشی سر کوچه، بوی جوراب همسایه پایینی که همیشه پشت در گذاشته می‌شود…

طعم و بوهایی که حس می‌کنید هر روز یادداشت کنید همین موضوع باعث می‌شود وقتی شروع به نوشتن می‌کنید می‌توانید به زیبایی فضاسازی کنید.
مریم حسنلو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط