ماه نیمروز و شهریار مندنی پور

۹:۲۱ ب.ظ ۱۸/فروردین/۱۳۹۹

شهریارمندنی پور یکی از چهره های مطرح نسل سوم داستان نویسی ایران است. مندنی پوراهل شیراز و چند سالی می شود که سا کن امریکاست. او آثاربر جسته ای نظیر مجموعه داستان ” شرق بنفش”، “ماه نیمروز”، “مومیا وعسل” و سایه های غاز را در کارنامه ادبی خود به ثبت رسانده است.
ماه نیمروز مجموعه ای از ۸داستان کوتاه است که نام این ۸داستان عبارت از: – رنگ آتش نیمروزی – ماه نیمروز – مه جنگل های بلوط – اگر تابوت نداشته باشد – آهوی کور – آتش و رس – جایی، دره ای و دریای آرامش همه این داستان ها در دل خود رازی دارند. در این داستان ها اشاره شده به مرگ یا غم از دست دادن عزیزی و تقریبا اشاره شده به جنگ و حاشیه های آن که دست بردار شهریار مندنی پور نیست.
داستان هایش به لحاظ فرم و زبان ازاهمیت قابل توجهی برخورداراست. مندنی پوربه زبان برای انتقال اطلاعات نگاه نمی کند. او کوچکترین سطح زبان را در داستان که معمولا کلمه است به حروف می رساند او سعی داردبا ترکیب استعاره پیچیده مجازی متفاوت و استفاده از آهنگ کلمات فراتر از ساختن یک لحن ساده در داستان به جایگاهی بالاتر از اشاره مستقیم به مدلول برسد و نه تنها بصورت عقلی بلکه حسی و شهودی با داستان آشنا کند.
کتاب ماه نیم روزشهریار مندنی پور در حقیقت کتابی است با فضایل از کلمات پر طمطراق اما ساده و روان. او با تکیه به عنصر زبان و شگردهای جدید داستان نویسی، آثار در خور توجهی در ژانرهای رمان و داستان های کوتاه آفریده است. عمده ترین ژرف و ساخت داستان های مندنی پورشامل مضامینی چون مرگ و زندگی ،عشق ونفرت، جنگ و تبعات آن در روابط نا سالم بین انسان ها می باشد. شهریار مندنی پور بیش از هر نویسندگی دیگری در هنگام نوشتن در چالش با رنگ است.
– تاریکی… های تاریکی…. مرموز است تاریکی. – مرد در می ماند که چه کند. ولی روشن است که مرد از یک جنس است و پلنگ از جنسی دیگر.
– چرا نزدیش لامصب؟ داد می زند….نمی شود. گوشت بچه ام توی تنش است… نمی شود… خون بچه ام تو رگ هایش است…..
– راز طلا در کیمیا بیش نیست. در ترکیب رنگش است با پوست زن، با تلالواش در چشم زن
– آهو بچه توی حیاط روی برف دوردور می زند. سنجاقک های نورانی دور سرش می چرخند پدر نمی داند. من حالا مطمئنم که همه بدبختیها وقتی می آیند که مادر نیست.

در نمونه های که از سه داستان کوتاه رنگ آتش نیمروزی، ماه نیمروز و آهوی کور می توان به خوبی چالش رنگ را در نوشته های شهریار مندنی پور دید. اینجاست مسئله رنگ وتن در کارهای مندنی پور با یکدیگر تلاقی می کنند.
کوتاه سخن این که مجموعه ماه نیم روز با هشت داستان با موضوعاتی ساده و صحنه ی چرخش کلمات است با عرصه ی زندگی انسانی کلمه روشی همیشگی برای بیان معانی و رویکردهای انسانی بوده است. گاه فرو می ریزد. گاه زبان را تعالی می بخشد و گاه چون موجی کوبنده آدمی را به زمین می زند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز